KENNEDYSTICHTING

School - internaat voor
gehoorgestoorde kinderen

 

Direktie : Verlengde Gemenelandsweg 18 d. Tel 410555
School : Wanica straat 158 Tel : 472887
Internaat : Verlengde Gemenelandsweg 18d Tel: 472880

Postbus 1085 Paramaribo - Suriname

Doelstelling/De school/Internaat/Opvoeding en Onderwijs/Financiële Zorgen/Nalini

Ik ben Nalini en ik ben een buitenbeentje

Hallo, mijn naam is Nalini. Ik ben geboren op 12 januari 1985 in het district Saramacca. Daar wonen ook mijn ouders: mijn vader werkt voor Lanti en mijn moeder zorgt voor mijn zusje en mijn twee broertjes. lkzelf woon niet in het district, ik woon in het internaat van de Kennedystichting samen met een heleboel andere jongens en meisjes die net als ik niet goed kunnen horen. In het weekend ga ik wel naar huis, maar door de week zit ik in een van de tien groepen van het internaat. En denken jullie nu dat ik een buitenbeentje ben omdat ik bij de Kennedystichting zit? Omdat ik doof ben? Welnee, er zijn hier meer dan honderdvijftig kinderen die problemen hebben met hun gehoor. Dus dat is niets bijzonders. Nee, ik ben hier een buitenbeentje, omdat ik blauwe ogen heb.

Wie is Nalini?

We hebben haar voor de gelegenheid een andere naam gegeven, maar Nalini is echt een van de kinderen die onderdak hebben gevonden bij de Kennedystichting. Zij is een kind van Javaanse ouders die beide gehoorgestoord zijn: haar vader is doof, haar moeder slechthorend. Overigens zijn de drie andere kinderen van het gezin helemaal niet slechthorend. Wat de precieze oorzaak is van Nalini's handicap wordt nog onderzocht. Erfelijkheid kan een rol spelen, maar hoogstwaarschijnlijk is ze het slachtoffer van rubella-infectie (rode hond) die om de zeven tot acht jaar nogal wat slachtoffers vraagt. Er zijn in Suriname relatief veel gehoorgestoorden (doven en slechthorenden).In deze zin is Nalini dus geen buitenbeentje. Maar ze heeft inderdaad blauwe ogen,net als haar vader!

Gehoorgestoord, maar niet dom

Mensen die een gehoorstoornis hebben, horen anderen en zichzelf niet en kunnen daarom ook niet spreken.Maar dit betekent natuurlijk niet dat zij daarom ook dom zijn. Het vereist alleen een bijzondere, intensieve aanpak van jongs af aan om de gehoorgestoorden ook tot een goed onderwijsniveau te brengen. Zo kunnen gehoorgestoorden concrete voorwerpen zien en betasten en er op die manier een begrip van krijgen. Maar het is al veel moeilijker om hun abstracte begrippen bij te brengen. Voor deze gespecialiseerde aandacht is in 1946 in Suriname een school voor gehoorgestoorden opgericht en in 1965 de Kennedystichting in het leven geroepen.

Achter dat hoge gebouw

Aan de Wanicastraat staat een groot houten, leeg gebouw. Het behoort aan de Kennedystichting, maar het is momenteel niet in gebruik omdat het verkeer van de Wanicastraat teveel geluidsoverlast veroorzaakt.Achter deze kolos liggen de andere gebouwen van de stichting: de school en het internaat. School en internaat staan los van elkaar, met aparte hoofden. De Kennedyschool heeft 160 gehoorgestoorde leerlingen. Ruim de helft daarvan is ondergebracht in het internaat, of omdat zij te ver van de stad wonen (in het binnenland, in de districten), of omdat de huiseijke omstandigheden het voor deze kinderen onmogelijk maken thuis te wonen.Het terrein van de stichting is geschonken door de Zusters van Oudenbosch en de Fraters van Tilburg, maar de stichting is neutraal van aard: kinderen van alle religies en gezindten worden opgenomen.

Van Peuter tot drukker

De meeste kinderen bezitten nog wel enige gehoorresten. Om die optimaal te kunnen benutten is verfijnde apparatuur nodig, alsook een zo vroeg mogelijk startend, intensief onderwijs. Daarom worden kinderen al toegelaten tot de Kennedyschool wanneer ze twee en een half jaar oud zijn (mits ze hun plasje en poepje goed onder controle hebben, dus: zindelijk zijn).Nadat er vastgesteld is dat er inderdaad sprake is van gehoorgestoordheid kunnen ze de school doorlopen.

 

 

next